ზაფხულის დღე საღამოსკენ იხრება, ნელ-ნელა სიბნელე ისადგურებს. კალიების მოუსვენარი ჭრიჭინიც მიწყდა. ჭალაში ცხვრები დაბორიალობენ. მხოლოდ გრძელფეხება აქლემებს არ სძინავთ, ისინი დაბურული ბუჩქების ხვეულებში დგანან და დაუღალავად ღეჭავენ ბალახს. მოდით მონღოლი მწყემსის სამყოფელში შევიხედოთ. სტუმარი იქ ყოველთვის სასურველია. ოდესღაც ჩინგიზ ყაენის სტუმრებისათვის კერძები ოქროს ლანგრებით მიჰქონდათ: კამუსი, აირანი, ნესვის თესლისაგან დამზადებული არაყი... ცხვრის ხორცი და აირანი ახლა აღარავის გააკვირვებენ, გასაოცარი უფრო სხვა რამაა: მონღოლი მწყემსი სასოფლოსამეურნეო აკადემიის დიპლომით. მის სამყოფელში მაგიდაზე დაინახავთ წიგნებსა და ტრანზისტორს. მაგრამ სტუმრებს ის ძველი ტრადიციის შესაბამისად იღებს, მაგალითად, სთავაზობს მუხუდოს სუპს მონღოლურად.